Everybody dies but not everyone lives
Każdy umiera, ale nie każdy żyje
A. Sachs

W „Oklahoma!” – musicalu Rodgersa i Hammersteina, z 1943 roku – bohater Curly śpiewa o Judzie, który powiesił się na sznurku w swojej wędzarni…

Jud był najbardziej niezrozumiałym człowiekiem w okolicy. Ludzie uważali, że był nikczemnym, brzydkim kolesiem i nazywali go brudnym skunksem i prostackim złodziejem świń. Ale ludzie którzy go znali naprawdę wiedzieli, że pod tymi dwiema brudnymi koszulami, które zawsze nosił biło serce tak wielkie jak cały otwarty świat. Jud kochał wszystkich znajomych. Kochał ptaki w powietrzu i zwierzęta na polach. Kochał myszy i robaki w stajni, i traktował szczury jak równe sobie, co było prawdą. I kochał małe dzieci. Kochał wszystkich i wszystko na całym świecie! Ale nigdy tego nie pokazał, więc nikt o tym nie wiedział.

Owy fragment:

Mając dobre i piękne poglądy, mądrość, wiarę i miłość w sobie, ale nie obnosząc się z tym w ogóle sami skazujemy się na podobny opis na naszym pogrzebie.

Full Power Spirit w utworze „Nieśmiertelni” śpiewa

Ciągle jesteśmy gdzieś, choć wcale nas nie widać,
chodzimy tak, że nie zostają po nas ślady.
Dramat to żyć i martwym być za życia,
sztuka to trwały ślad po sobie pozostawić”

Z książki pt. „Rób trudne rzeczy” autorstwa Alexa i Bretta Harrisów:

Zajmowanie stanowiska, nawet jeśli jest niepopularne: sprzeciwia się naturalnemu pragnieniu poczucia przynależności, bycia lubianym, chęci zaprzyjaźnienia się. Takie sytuacje najlepiej testują nasze przekonania. Można stracić przyjaciół i popularność, można stracić jakąś możliwość, w niektórych krajach można nawet stracić życie.
Ale przyjrzyjmy się także prawdziwym błogosławieństwom, które wynikają z opowiedzenia się za tym, co słuszne. Wszystko sprowadza się do centralnej zasady chrześcijaństwa: bardziej musi nam zależeć na podobaniu się Bogu niż ludziom. Taka decyzja może zmienić prawie wszystko w naszym życiu. Może nawet zmienić bieg historii.

Jedna uwaga do wpisu “2) Żyj, nie tylko bądź.

  1. Bycie innym daje też pewną korzyść całkiem ludzką – poczucie własnej indywidualności i wyjątkowości ;)

Brak możliwości wstawiania komentarzy