4) Przyjaźń – „Staś i Nel”

Tekst jednej z najpiękniejszych piosenek definiujących przyjaźń, śpiewana przez S. Soykę i Arkę Noego na płycie Krzesimira Dębskiego „W pustyni i w puszczy”:

1. Ziarna piasku, dwoje dzieci
złymi ludźmi otoczone,
nad brzegami obcej rzeki,
tak jak Staś i Nel.
Zostawieni sami sobie,
gdzie karty swe rozkłada los,
gdy nadziei gaśnie płomień
i niesie strach upalna noc.

Ref.:

Nigdy ciebie nie zostawię,
Nie zawiodę ciebie nigdy.
Zawsze możesz liczyć na mnie:
O tak tak!

Żadna łza już nie popłynie,
będę walczyć wciąż o ciebie!
Jeśli tylko będziesz przy mnie.
Tak tak!

2.Czasem nagle czas dorosnąć,
w kilka chwil kim innym zostać.
W oczy strachu patrzeć prosto,
tak jak Staś i Nel.
Zostawieni sami sobie,
gdy skrada się podstępny los,
kiedy ważą się na szali
nadzieja i rozpaczy dno…

Reklamy

3) Praca nad charakterem

Charakter – postawa, która skłania człowieka do wierności swoim moralnym oraz społecznym obowiązkom, choćby piętrzyły się przed nimi różne trudności i przeszkody. I choćby w nim samym wewnątrz, powstały opory – on wytrwa.

Charakter to stały sposób kierowania się pewnymi zasadami, jednakowy sposób postępowania.

Praca nad charakterem – praca nad poprawą naszego postępowania.

Czy warto nas sobą pracować?

Tak, to konieczność, bo:
świat woła o ludzi z charakterem (głód, wojny vs postęp tech. i znieczuleni egoizmem bogacze)
 „Bo człowiek ma coraz większe siły w swym ręku, dzięki którym może dokonywać wielkich dzieł, może wielu ludzi uszczęśliwić, przynajmniej częściowo zlikwidować głód i nędzę. Ale też może użyć tej mocy do zniszczenia innych i siebie. Jaka nas czeka przyszłość, zależy właśnie od tego, czy będzie wielu ludzi o pięknym charakterze. Nie wystarczy postęp techniczny. Obok niego musi być postęp moralny. Człowiek powinien być szlachetny, życzliwy, gotowy do poświęcenia. Wtedy tylko będzie budował, tworzył dobro i szczęście. W przeciwnym razie będzie rujnował i zatruwał życie, aż wszystko rozsypie się w gruzy.”
alarmujące fakty – ks. Nassalski w roku 1990 pisze Czy wiesz o tym, że zachodni świat zniszczony jest narkotykami. Coraz więcej jest ludzi o starych, smutnych twarzach, czasopisma
ujawniają zastraszające postępy tego nałogu. Niestety i u nas pojawiają się sygnały informujące o wypadkach narkomanii wśród naszej młodzieży. Czy słyszałeś, że statystyki lekarskie już nie tają faktu, iż choroby weneryczne wykrywa się nawet wśród dzieci ze szkół podstawowych?”  – dziś wszystko to jest oczywistym faktem, co potwierdza i zwiększa „alarmowość” istniejących faktów -> sytuacja jest b. poważna.

Praca nad charakterem w teorii wygląda b. prosto: wystarczy wyeliminować cechy infantylizmu, a na ich miejsce wprowadzić cechy dojrzałości charakteru :)

Cechy infantylizmu

1. Egocentryzm. Zbytnie zajmowanie się sobą. Patrzenie na wszystko pod swoim kątem. Niedostrzeganie drugich.
2. Słabość woli i nieopanowanie. Małe przyczyny, słabe bodźce powodują wybuchy złości, smutku itd. Siły popędowe kierują postępowaniem.
3. Źle ustawiona skala wartości, wskutek przeceniania przyjemności, popularności i efekciarstwa. Poddanie się ideałowi wygodnego urządzenia się, „małej stabilizacji”.
4. Brak poczucia odpowiedzialności i przewidywania skutków swoich czynów. Lekceważenie ich. Niepoważne traktowanie swoich obowiązków.

Cechy dojrzałości charakteru

1. Panowanie nad sobą. Przewaga władz duchowych nad życiem popędowym. Zrozumienie celu życia i kształtowanie swego światopoglądu.
2. Świadome budowanie hierarchii wartości normujących postępowanie.
3. Samodzielność.
4. Poczucie odpowiedzialności za siebie i innych.
5. Indywidualność uspołeczniona. Świadomość własnej odrębności, a jednocześnie świadomość obowiązku brania udziału w życiu społecznym. Solidarność i ofiarność.
6. Rozpoznanie i realizacja swojej drogi życiowej.
7. Dynamizm działania. Umiejętność twórczego działania.
8. Mężny stosunek do niepowodzeń i cierpień. Wytrwanie na wytyczonej sobie drodze życia. 

Z i na podstawie książki „Jak pracować nad charakterem” autorstwa ks. Olgierda Nassalskiego MIC

Dzieci dają przykład #2

Luty 2009 – 12-letnia Lia z Toronto biorąc udział w szkolnym konkursie wypowiedziała się na temat aborcji – mimo, iż była zastraszana dyskwalifikacją (jest to zbyt kontrowersyjny temat). Konkurs wygrała pokonując tym samym pogląd wolnego wyboru w tej kwestii, który podzielała większość osób w jej szkole. Jej prezentacja:

Luty 2011 – 9-letni Maciek zajmuje się swoimi chorymi rodzicami: mama ma stwardnienie rozsiane, a tata postępującą dystrofię mięśniową. Maciek zmywa naczynia, pierze, sprząta, robi zakupy, czasem nawet opłaca rachunki w banku. Sam mówi, że bardzo lubi troszczyć się o rodziców i zawsze będzie to robił.